Wonderful Piece about Waiting

One week ago, my master summoned me.

Now you’ve become a ‘Waiting Master’ he said.

This was what I expected for so long. I was trained, became a ‘Waiting Master’. I kissed my master’s hand.

He said his last words to me:

“Now you are a ‘Waiting Master’. You know what that means. You worked hard, became a master. You are on your own from now on. You’ll make use of everything you’ve learned.”

“Here, these are your packs and packs of cigarettes; you put these on your bedside; your doorbell has fixed, it is ringing, this is your mailbox key, this is your barometer for you to hang on the wall, these are some tickets for intercity and local buses, trains, ferries, planes; this is your lottery ticket; this is a picture of your lover…”

“Apart from all of these, city parks, all street corners, stations, balconies and windows have given at your service.”

“The sun, the moon, inland seas, rivers, mountains, hills are at your service.”

“Your TV and your radio are across your bed.”

“The books you requested are there. Your newspapers, magazines you will read while you wait for things to happen will be delivered to your home address.”

“Papers to write letters are here…” He said.

I thanked my master. I stepped outside with all the things with me.

I, ’The Waiting Master’ was free. If I want, I could wait with a limited hope, If I wish, with a limitless hope for anything.

I humbly translated from:

BEKLEME USTASI

Bir hafta önce ustabaşım beni çağırdı.

“Artık ‘Bekleme Ustası’ oldun.” dedi.

Bu nice zamandır beklediğimdi. Yetişmiş, bir ‘Bekleme Ustası’ olmuştum. Ustabaşımın elini öptüm.

O, bana son diyeceklerini dedi:

“Artık ‘Bekleme Ustasısın’. Biliyorsun bunun ne demek olduğunu. Emek verdin, usta oldun. Kendi başınasın bundan böyle. Tüm öğrendiklerini değerlendireceksin.

“Al bunlar paket paket sigaraların; şunu da başucuna koyarsın; evinin zili yapıldı; çalıyor. şu posta kutunun anahtarı, şu duvarına asman için barometren, şunlar birtakım şehirlararası ve şehiriçi otobüsler, trenler, vapurlar, uçaklar için biletlerin; şu piyango biletin, şu da sevgilinin resmi…

“Tüm bunlardan başka, kentin parkları, sokakların köşebaşları, istasyonlar, balkonlar ve pencereler zimmetine verildi.”

“Güneş, ay, okyanuslar, içdenizler, akarsular, dağlar, tepeler zimmetinde.”

“Televizyonun ve radyon yatağının karşısında.

“İstediğin kitapların şurada. Olayların gelişmesini beklerken okuyacağın gazetelerin, dergilerin ev adresine gelecek..

“Burada mektup yazmak için kağıtlar…” dedi.

Ustabaşıma teşekkür ettim. Her şeyim yanımda çıktım dışarıya.

Ben, ‘Bekleme Ustası’ özgürdüm. İstersem sınırlı bir umutla, dilersem sınırsız bir umutla herhangi bir şeyi bekleyebilirdim.